تارنمای رسمی کارگاه آنلاین صد داستان | نوشتن ۱۰۰ داستان در ۱۵۰ روز | مدرسه نویسندگی
ورود ثبت نام

شوق نوشتن
نویسنده: Fatemeh Haghighat

مایاکوفسکی می گوید: شعرهایم را بپذیر،شاید دیگر چیزی نسرودم…

* 

درگیری ذهنی بزرگ من وقتی بعضی از نوشته های خودم را می خوانم این است که به واقع مالک و خالق این کلمات کیست؟ به نویسنده تعلق دارند، یا به کسی که این شور نوشتن را در او ایجاد کرده؟ آیا هویت کلمه به نویسنده وابسته است، یا به شرابی که از لبخند دلربای یار در رگهای او می دود؟ گاهی رشک می برم به نویسنده بعضی از عاشقانه های قدیمی خودم، و بارها شده که از خودم بپرسم آن مرد امیدوار گرم کجا رفت؟ قلبی که سرخ و مشتاق و پرخون می تپید و آن همه شوق را تاب می آورد، کجا گم شد؟ 

*

و این سئوال بزرگ تر: در هجوم فقدان و فراق، دلتنگ چه کسی هستیم؟ معشوق، یا خودمان؟ آن خود رهای سرمست بی نقص که در جوار یار بودیم؟ آیا انسان قابلیت دوست داشتن کسی را به جز خودش دارد؟ آیا تمام عاشقانه ها، تفسیر خودپسندانه ای از میل تمام نشدنی انسان به یکه بودن و متمایز بودن نیست؟

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما